banner875
banner815
banner878

“Seninle birlikte gömüldüm ertesi gün”

banner476

Bir yıl önce genç yaşta aramızdan ayrılan Buse Aksay için kardeşi Ülgen Aksay yürekleri dağlayan bir paylaşım yaptı: “Seninle birlikte gömüldüm ertesi gün… Halen arıyorum seni, bir kez daha yıkılıyorum”

banner825
“Seninle birlikte gömüldüm ertesi gün”


Bundan tam bir yıl önceydi… Takvim yaprakları 16 Eylül 2021’i gösteriyordu.
Girne’de sakin 28 yaşındaki Buse Aksay, aniden rahatsızlanması sonucu kaldırıldığı hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamamıştı.
Aksay’ın hayatının baharında aniden yaşama veda etmesi, ailesi ve sevenleri yanında ülkeyi de yasa boğmuştu.
Aksay’a yapılan otopsi çalışmasında masif pulmoner emboli (akciğerlere pıhtı atması) tespit edilmişti.
Buse’nin ölümünün birinci yılında kardeşi Ülgen Aksay’dan duygusal paylaşım yapıldı.
Ülgen Aksay’ın sosyal medya hesabından yaptığı paylaşım şöyle:
16 Eylül 2021…Kara Gün…O gün Brt’ye tanıtım çekimi için gideceğim için çok heyecanlı ve stresliydim. Her zaman ki gibi evden çıkar çıkmaz seni aradım ve tam bir saat benimle konuştuğunu hatırlıyorum. Hayatım ile ilgili aldığım yeni kararları uygulamaya başlamıştım.
Yeni başlangıç yapıyordum aslında…senin de bildiğin gibi yeni başlangıçlar ve bitişler beni hep hüzünledirmiştir. Sen, benim psikoloğum gibi beni hem rahatlatmış hem de varlığınla gücüme güç katmıştın…
Çekimler biter bitmez bir an önce Brt’den çıkıp, çekimin nasıl geçtiğini anlatmak için sabırsızlanmıştım ve arabaya biner binmez en küçük detayına kadar seninle paylaştım…tabii sen de sabırla beni dinleyip yine yorumlar yaptın.
Sonrasında eve gidip biraz uyudum ve uyandığımda telefonda annem’e “Ülgen’e söyle, sosyal medyada gezmesin, spor kıyafetlerini giysin, ben gelince yürüyüşe gidelim” demişsin. Bunun üzerinden biraz zaman geçince, babam annemi aradı ve dükkanda bayıldığını söyledi. Hemen yola çıktık, tabii yoldayken annemi rahatlatmak adına belki tansiyonu düşmüştür dedim.
Akçiçek hastanesine vardığımızda titriyordum, sedyede ambulansa doğru giderken sana kalp masajı yaptıklarını gördüğüm an yanına gelmek istedim ama izin vermediler…Kalbine sanki o alet değilde, ellerim dokunsa hemen tepki verecekmişsin gibi hissettim.
Hemen Lefkoşa hastanesine gitmek için yola çıktık, tek tek hiç üşenmeden tüm kızları aradım Bus’um. Tüm sevdiklerin kız kardeşlerin hepsini tek tek aradım. Sanki seni doktorlar değil de biz kurtaracakmışız gibi…Köpeğimiz yani senin canından çok sevdiğin Şeker bile hastanedeydi…
Tüm doktorların yüzü asık, hemşireler tepkisizdi net hatırlıyorum…Çünkü her birinin yüzüne dikkatlice bakıp umut dilendim. Küçük bir tebessümleri bile umut olacaktı benim için…Göz teması kuramıyorlardı üzüntüden, herşey o dakikalarda belliydi belkide…Sonra dediler ki tomografiye aldılar…hayata dönmüş dedik…Henüz yolda gelmeye çalışan kızları arayıp çığlık atıyordum “Bus döndü” diye…Dışarı çıkmıştım ve gökyüzüne bakıp Allah’a teşekkür ediyordum, seni bana geri verdiği için…Üzerinden 10-15 dakika geçti…ve bir çığlık sesi…ardından içeri koştum içerde acıdan kıvranan annemi ve babamı gördüm…insanlar birbirine sarılıp ağlıyorlar…yıkılmıştım…ardından bir anda aramadığım insanlar bile hastaneye gelmeye başladı…’Başınız Sağolsun’ kelimesi ne demek o gün anladım Bus’um…
Bizim yeni başlangıç olarak adlandırdığımız o gün… meğerse seni kaybedeceğim günmüş…sensizlikmiş meğer bilmiyordum. Seninle birlikte gömüldüm ertesi gün…Yalnızlık duygusunu tattım…kalabalık içinde yalnızlık…Seni arayıp ne kadar sevildiğini anlatmak istedim…Benim ablam olduğun için nasıl gurur duyguğumu…Halen arıyorum seni telefonla ancak telesekreterin “aradığınız numara sisteme kayıtlı değil’ deyişiyle bir kez daha yıkılıyorum…her saat başı aradığım numara senin numaran artık sisteme kayıtlı değilmiş…
Kendimi şu an yeni bir hayatta gibi hissediyorum… Bir insan bu kadar sağlıklıyken nasıl olur da bir anda hayata gözlerini yumar? Aklım halen almıyor…Kader diyorlar konduramıyor meleğim…Tam 1 yıl oldu canım Bus’um… halen eve gelip benimle yürüyüşe gitmeni bekliyorum…İnsanın kaybettiği Can’ı olunca kabullenemiyor…tabii işin bir de, seni hastanede ‘morg’ dedikleri soğuk yerde bırakıp eve gelme kısmı vardı…
Hayatımda hiç bu kadar canımın yanmasını dahi hissetmeyecek kadar üzülmemiştim Bus’um…Acı meğer böyle bişeymiş…Varlığın en güzel mutluluk, yokluğun tarif edilemez bir acı…Bil ki halen bu dünyada ki en sevdiğimsin…Benim çocukluğum, dostum, tatil arkadaşım, dert ortağım,Bus Bus’umsun…Hep derdin ya bizim kimseye ihtiyacımız yok, istediğimiz an birbirimizin yanındayız diye…seni göremesemde hep yanımda ol olur mu?…Kızlarda hep yanımda beni bir an bile yalnız bırakmıyorlar için rahat olsun…Seni çok seviyorum…Huzur içinde uyu güzel ruhum…Sen Ülgişinin bir ömür kalbindesin…
 

Ülgen Aksay (solda) ve Buse Aksay (sağda)
 
banner342
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.