banner411
banner69
banner374

Hayatını mücadeleyle geçirmişti

banner27

Kıbrıslı Türklerin İşçi Hareketi önderlerinden, Londra’daki Kıbrıslı Türklerin de en büyük çınarlarından biri olan 87 yaşındaki Kamil Ahmet, tedavi gördüğü hastanede yaşamını kaybetti

Hayatını mücadeleyle geçirmişti

Kıbrıslı Türklerin İşçi Hareketi önderlerinden olan ve Londra’da yaşayan Kıbrıslı Türk 87 yaşındaki Kamil Ahmet dün sabah hayatını kaybetti.

1933 Çamlıköy doğumlu Kamil Ahmet'in vefatı, ailesi ve sevenlerini yasa boğdu.

Kamil Ahmet'in vefatını CTP Genel Başkanı Tufan Erhürman duyurdu.

Sosyal medya hesabından açıklama yapan Erhürman, “Hayatını mücadeleyle geçirmiş, mücadelesi, güler yüzü, beyefendiliği ve dostluğuyla hepimize örnek olmuş Kamil Abimizi kaybettik. Çok üzgünüm. Hepimize sabır dilerim” dedi.

Kıbrıs’ta 1950’lerde TMT’nin ölüm listesinde yer aldığı için Londra’ya göçen Kamil Ahmet, Hackney Kıbrıslılar Derneği’nde (Hackney Cyprus Association) uzun süre de başkanlık yapmıştı. Hackney Kıbrıslılar Derneği’nde üç hafta önce yapılan etkinlikte kendisine hizmetlerinden dolayı teşekkür belgesi verilen Ahmet’in yaşam hikayesi Faruk Eskioğlu’nun “Londra’da Bizim’Kiler” kitabında şöyle anlatılmıştı;

FAKİR FUKARA DOSTU SENDİKACI: KAMİL AHMET

Kıbrıs’ın yakın tarihi ve Londra’daki toplumun oluşmasının yakın tanığı Kamil Ahmet, “fakir fukara”dan yana mücadelesinde hâlâ sol yanındaki cevherini karartmayanlardan.

Kamil Ahmet ile Kıbrıslı Türk ve Rumların ortak birliği Hackney Kıbrıslılar Derneği’nde (Hackney Cyprus Association) en yakın dostu Hulus İbrahim’i tavlada yenmenin keyfiyle sohbet ettik.

Kamil Ahmet 1933’de Kıbrıs Çamlıköy’de amele baba ve ev kadını bir ailenin 4 çocuğunun en küçüğü olarak doğar. İlkokula köy okulunda başlar. Ailecek Lefkoşa’ya taşınınca tarihi Osmanlı yapısı Büyük Han’da bir odada kalırlar ve Haydarpaşa ilkokuluna gider. Okul sonrasında Han’ın yanındaki ayakkabı ve tenekeci için 1 kuruşa hamallık yapar. Arabacılar Sokak’ta Ermeni ustadan ekmek arası bastırma aldığını hatırlıyor. İlkokulu bitirince parasızlıktan eğitimini sürdüremez ve kunduracı yanında çırak olur. 14’üne geldiğinde nam-ı diğen Tiktiki, Hasan Usta sendikaya yazdırır ve sendikanın gönderdiği işlere giderek yövmiyesi 8 şilinden 49’ya çıkar. Rum usta Michelli’nin yanında kalfa olur. Tiktiki usta için fason kundura üretir.

İkinci Dünya Savaşı döneminde yapılan kamufları, bombardımana gelen Alman teyyarelerini ve savaş sonrasında Büyük Han’daki kutlamayı hatırlıyor. 1950’de BATA’da işe girer. 53’de de Nedime Hanım ile evlenir. Sendikal çalışmaların yanısıra futbol ile de ilgilenir. Türk sendikacılarının biraraya geldiği Türk Eğitim Kulübü’nde (TEK) antrenör, kaptanlık ve futbolculuk yapar. Yenicami Ağdelen Kulübü’nün kurucusu olur. Kamil Ahmet o günleri şöyle anlatıyor:

“8 saatlik işgücü ve adil ücret çalışmaları yapıyorduk. Sendika çok güçlüydü. 1955’te Kıbrıs İşçi Sendikaları Federasyonu’nun (PEO) ve Türk İşçiler Birliği ortaklaşa mücadeleyle yılda 1 hafta ücretsiz izin hakkı kazanmıştık. Rum ve Türk ayrımı kesinlikle yoktu. Bir tarafta işçiler diğer tarafta işverenler vardı. Kıbrıs o yıllarda sendikal haklarda ABD ve Avrupa’dan çok daha ileriydi. O ülkelerin işçi sınıfı için de örnek oluşturuyorduk. 1955’te EOKA kuruldu ve ilk eylemleri sendikacılara saldırmaktı. Belediyelerden futbol kulüplerine kadar toplum Türk ve Rum diye ayrılmaya başladı. Türk tarafında da ortaya çıktı. 9 Eylül Teşkilatı, Kara Çete, Volkan ve 1957’de bunları çatısında toplayan Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT) gizli kontra örgütler ortaya çıktı. Onlar da öncelikle sendikacıları hedef seçti. İşçi önderlerine sendikayla ilgisinin olmadığını gazete ilanıyla duyurmaları tehditi yapılır oldu…”

TMT, 1958’de PEO Türk Ofisi Başkanı Ahmet Sadi ve eşini öldürmeye çalıştı. Türk Eğitim Vakfı yöneticisi Fazıl Önder Saraç aynı yıl 24 Mayıs’ta katledildi. Kamil Ahmet o günleri gözleri yaşararak şöyle anlatıyor:

“Fazıl Selimiye Camisi önünde sırtından bıçaklanmış. Yanına ilk giden ben oldum. Yaralıydı. Beni görmeleri durumunda beni de vuracaklardı. PEO’daki arkadaşlara haber verdim ve onların uyarısıyla arka yollardan eve gittim. Sonra öğrendim ki Land Rover marka bir cip Fazıl’ı hastane yerine kan kaybından ölmesi için dolaştırmış. Cenazesine tek kardeşi katılabildi. O da Fazıl’ın mezarını korkudan yıllarca söyleyemedi. Berber Ahmet Yahya da gazeteye ilan vermişti. Yayınlandığı gün 29 Mayıs’ta Lefkoşa’da öldürüldü. Ahmet İbrahim de 30 Haziran’da Leymosol’da öldürülmüştü. Yine arkadaşım Terzi Abdurrahman bisikletle giderken arkasına bisikletli bir TMT’ci düşüyor. Abdurrahman’a Öldürmek için ateş ediyor. Bisikletleri çarpışıyor. TMT’ci kendisini de vuruyor. Hastane de yanyana yatmışlardı.”

Kamil Ahmet kendisine yapılan baskıları da şöyle anlatıyor.

“1958’in 1 Mayıs’ından sonra Zafer Sineması’nın karşısındaki bir ev olan TEK’e gitmiştim. 9 yaşında bir çocuk geldi. Kulübü kapatıp terketmemizi isteyerek bizi tehdit etti. ‘Tamam’ dedim ve kahveci Ali Maraton ile birlikte kulübü kapattık. Ali Kavasoğlu ile meyhanede buluştuk ve durumu anlattım. Kavasoğlu, ‘Sanırım TEK’i yakacaklar, istersen görünmeden izle’ dedi. Dediğini yaptım. Sinemadan gözetledim. 20-30 TMT’li kulüpteki eşyaları dışarıya fırlatıp yaktılar… Dostum Derviş Ali Kavazoğlu da, Rum sendikacı Kostas Mişaulis ile 1965’de katledilecekti… Kara Çete üyeleri, 1 Mayıs 1958’deki nümayişte Rumlarla beraber yürüyen Türkler arasında olduğum için beni de tehdit ettiler. Fazıl Küçük’ün gazetesi Halkın Sesi’nde ‘Ben aşağıda imzası olan Kamil Ahmet, 1 Mayıs nümayişine katılmadım” ilanını vermeye zorladılar. O yıllarda AKEL’in yeraltı teşkilatındaydık ve bu çetelerin 30 kişilik ölüm listesindeydim…”

Kamil Ahmet eşi hamile olmasına rağmen 1959’da Lefkoşa’dan Mağusa’ya göçer ve kayınının bir odasına yerleşir. İlk ‘Special Constable” olarak 3 ay çalışır, sonra İngiliz üslerinde itfaiyeci olur. Gece okulunda İngilizce öğrenir. 10 yıl sonra işten çıkarmalar başlayınca da tazminatı ve hak ettiği İngiliz pasaportunu alarak 6 çocuk ve eşiyle birlikte 5 günlük vapur yolculuğu sonrasında 24 Ağustos 1967 tarinde Londra’ya gelir…

Newington Green Albion Road’da bir ev tutar. İşsizlik ve çocuk yardımları yeni ülkeye uyumda destek olur. Britanya Komunist Partisi’ne üye olur. Londra’ya gelmek zorunda kalan Türk ve Rum sendikacı arkadaşlarıyla Hackney Kıbrıslılar Derneği’nde buluşur. 1976-86 arasında dernekte başkanlık eder. Kıbrıs Türk Toplum Merkezi ve Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu’nun kurucuları ve yönetim kurulu üyeleri arasında yer alır. Demokrasi Derneği’ne üye olur. Kıbrıs’ta sendikal mücadele ve sporun birrbirine sinerji yarattığı deneyimiyle TEK ruhunu Londra’da yaşatmak için Demokrasi Derneği’nin çatısındaki Çınarspor’da biraraya gelirler. CTP Londra Dayanışma Derneği’nde aktif olarak mücadele eder. Çalıştığı derneklerde Türkiyeli sosyalistlerle dostça ilişkiler kurar ve 12 Eylül mültecilerine yardım eder.

Londra’ya geldiği ilk yıllarda otomobil fabrikasında işçilik de olmak üzere farklı işler yapan Kamil Ahmet, 1973’de bir trafik kazasında yaralanınca Bruce Grove tren istasyonu karşısında ayakkabı tamir dükkanı açar. 1980’de Newington Green’de, 1988’de de Charlton Village’de şubeler açar. 1998’de emekli olunca da dükkanlarının yönetimini çocuklarına bırakır.

Kamil Ahmet, “Bizim mücadelemiz fakir fukaradan yanaydı. Yeniden dünyaya gelsem yine aynı şeyleri yapardım” diyor.

Hüseyin (1954), Müride (1956), Ahmet (1957), Saadettin (1959) Sündüz (1963) ve Nurcan (1965) isimli çocukları bulunan Kamil Ahmet, yeni kuşağa güveniyor ve Kıbrıs’a eninde sonunda kalıcı bir barışın geleceğine inanıyor.

banner342
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.